Loading...

Χειρουργική Ποδιού - Ποδοκνημικής - Διόρθωση Παραμορφώσεων - Αθλητικές Κακώσεις

Καλωσορίσατε στο Footsurgery.gr

Χειρουργική Ποδιού - Ποδοκνημικής - Διόρθωση Παραμορφώσεων - Αθλητικές Κακώσεις

Στην ιστοσελίδα αυτή θα βρείτε πληροφορίες που αφορούν τις παθήσεις του ποδιού και της ποδοκνημικής σε ενήλικες και παιδιά, καθώς και τις θεραπευτικές επιλογές. Η ακριβής διάγνωση δεν είναι πάντοτε προφανής και εύκολη, ενώ η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αντιμετώπισης εξατομικεύεται και απαιτεί συζήτηση με τον εξειδικευμένο ιατρό. Ως εξειδικευμένος χειρουργός στις παθήσεις ποδιού και ποδοκνημικής, μπορώ να σας βοηθήσω να βρείτε τη λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζετε.

Το Πόδι

Από τη σελίδα αυτή θα βρείτε πρόσβαση σε πληροφορίες που αφορούν τις βασικές κατηγορίες χρόνιων παθήσεων στο πόδι, χρόνιων παθήσεων που αφορούν την ποδοκνημική και το άκρο πόδι, καθώς και για τις πιο συχνές κακώσεις και κατάγματα.

Μια από τις συχνές καταστάσεις που συναντούμε ιδιαίτερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας είναι η αρθρίτιδα. Με τον όρο ‘αρθρίτιδα’ ή ‘οστεοαρθρίτιδα’, εννοούμε τη βαθμιαία εκφύλιση του χόνδρου που φυσιολογικά καλύπτει τις επιφάνειες των οστών, την εκφύλιση των συνδέσμων και του αρθρικού θυλάκου (περίβλημα της άρθρωσης), τη δημιουργία οστεοφύτων και τη βαθμιαία καταστροφή τηυς άρθρωσης. Η αρθρίτιδα έχει σαν συνέπεια να ‘τρίβονται’ οι αρθρικές επιφάνεις (αφού δεν καλύπτονται από χόνδρο), με αποτέλεσμα τον πόνο και τη δυσκαμψία. Διακρίνουμε διάφορα στάδια. Στην αρχόμενη αρθρίτιδα, όπου τα συμπτώματα δεν είναι μόνιμα και υποχωρούν με λήψη φαρμάκων και περιορισμό της δραστηριότητας. Νάρθηκες, ενδαρθρικές εγχύσεις και αρθροσκόπηση μπορούν να βοηθήσουν για κάποιο διάστημα (μόνο σε αρχόμενα στάδια). Σε τελικού σταδίου αρθρίτιδα μπορεί να έχουμε πόνο ακόμα και όταν δεν κινούμαστε. Η αντιμετώπιση πολλές φορές είναι χειρουργική και περιλαμβάνει επεμβάσεις αρθροπλαστικής (αντικατάσταση της φυσικής άρθρωσης με τεχνητή), ή αρθρόδεση.

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα και άλλες μορφές αρθρίτιδας που προσβάλουν πολλές αρθρώσεις, καθώς και άλλα όργανα του οργανισμού, αποτελούν ξεχωριστή περίπτωση. Συχνά αναφερόμαστε σ’ αυτές τις παθήσεις με τον όρο ‘νοσήματα κολλαγόνου’. Για τη διάγνωση χρειάζονται ειδικές αιματολογικές εξετάσεις. Σήμερα υπάρχουν φάρμακα που βοηθούν στον έλεγχο της έντασης των παθήσεων αυτών. Όταν όμως η εκφύλιση της άρθρωσης προχωρήσει, η θεραπεία είναι χειρουργική (αρθροπλαστική ή αρθρόδεση).

Πρέπει να αναφερθεί ότι άλλο είναι η αρθρίτιδα και άλλο η οστεοπόρωση. Οστεοπόρωση ονομάζουμε την απώλεια οστικής μάζας και πυκνότηατας. Το οστό γίνεται δηλαδή πιο άραιό’ και πιο επιρρεπές σε κατάγματα. Εμφανίζεται κυρίως σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.

Ιδιαίτερη κατηγορία ασθενών αποτελούν τα παιδιά με τις ιδιαίτερότητες του αναπτυσσόμενου σκελετού. Κακώσεις και κατάγματα στα παιδιά εμφανίζουν ιδιαιτερότητες σε σχέση με τους ενήλικες. Ειδική κατηγορία αποτελούν οι αθλητικές κακώσεις στα παιδιά και τους εφήβους.

Στους νέους και ιδιαίτερα σε αυτούς που αθλούνται είναι συχνές οι κακώσεις των μηνίσκων στο γόνατο και του αρθρικού χόνδρου στην ποδοκνημική, οι ρήξεις συνδέσμων (διαστρέμματα στην ποδοκνημική, ρήξη χιαστού στο γόνατο) και οι τραυματισμοί τενόντων και μυών. Η άθληση μπορεί να προκαλέσει και τενοντοπάθειες από υπέρχρηση. Άλλοτε η παθήσεις των τενόντων (πχ. του Αχιλλείου, των περονιαίων) αφορούν και μη αθλούμενα άτομα. Άλλα επώδυνα σύνδρομα όπως η πελματιαία απονευρωσίτιδα, οστεοχονδρίτιδες του ποδιού και το νεύρωμα Morton είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης σε ορισμένα σημεία του ποδιού.

Κατάγματα μπορούν να συμβούν σε οποιαδήποτε ηλικία. Στους νέους χρειάζεται ιδιαίτερη βία για να προκληθεί κάταγμα, ενώ σε μεγαλύτερες ηλικίες συμβαίνει πιο εύκολα (συνήθως στην περιοχή του ισχίου). Ορισμένα κατάγματα όπως της ποδοκνημικήςκαι της πτέρνας, μπορεί να προκαλέσουν αρθρίτιδα στο απώτερο μέλλον.

Παραμορφώσεις μπορεί να εμφανιστούν σε άτομα οποιασδήποτε ηλικίας και άλλοτε οφείλονται σε γενετική προδιάθεση ή είναι αποτέλεσμα τραυματισμών, νευρολογικής βλάβης, καταγμάτων ή αρθρίτιδας. Πιο συχνές είναι οι παραμορφώσεις που αφορούν τα δάκτυλα του ποδιού (βλαισό μεγάλο δάκτυλο / ‘κότσι’, γαμψοδακτυλία κτλ.).

 

Read More

Αρθρίτιδα ΠΔΚ

Γενικά
Η ποδοκνημική (άρθρωση μεταξύ αστραγάλου και κνήμης) προσβάλλεται λιγότερο συχνά από αρθρίτιδα σε σχέση με το γόνατο ή το ισχίο. Στην ποδοκνημική άρθρωση ή αρθρίτιδα είναι συνήθως αποτέλεσμα παλιότερου τραυματισμού, κατάγματος ή χρόνιας αστάθειας.Λόγω του ότι είναι συνήθως αποτέλεσμα τραύματος ή κατάγματος είναι δυνατό να εμφανιστεί και σε σχετικά νεαρή ηλικία και όχι μόνο σε ηλικιωμένους ασθενείς.

(περισσότερα…)

Read More

Βλαισό Μεγάλο Δάκτυλο

1. ΓΕΝΙΚΑ
Τι είναι:
Η παραμόρφωση του μεγάλου δακτύλου του ποδιού που παρεκκλίνει προς τα υπόλοιπα δάκτυλα.
Σε ποιούς εμφανίζεται:
Είναι πιο συχνό στις γυναίκες μέσης και μεγάλης ηλικίας, αλλά είναι δυνατό να εμφανιστεί και στην εφηβική ηλικία.

(περισσότερα…)

Read More

Σύνθετες Παραμορφώσεις

Εκτός από τις συνήθεις παραμορφώσεις που αφορούν τα δάκτυλα του ποδιού (βλαισό μεγάλο δάκτυλο, γαμψοδακτυλία), στο πόδι είναι δυνατό να δημιουργηθούν και πιο έντονες και επώδυνες παραμορφώσεις του σχήματος που επηρεάζουν τη λειτουργία του όπως βλαισοπλατυποδία (πτώση της ποδικής καμάρας), ραιβότητα και κοιλοποδία (έντονη ποδική καμάρα), ιπποποδία (αδυναμία ραχιαίας κάμψης του ποδιού), ή συνδυασμοί αυτών. Τα αίτια είναι άλλοτε κληρονομικά ή αγνώστου αιτιολογίας, άλλοτε κάποια νευρολογική πάθηση, κάποιες φορές ρευματικά / αυτοάνοσα νοσήματα και άλλοτε τραυματισμοί, ρήξεις τενόντων και συνδέσμων. Σταδιακά οι παραμορφώσεις χειροτερεύουν, το πόδι φορτίζεται μη φυσιολογικά, δημιουργείται αρθρίτιδα και πόνος. Η αντιμετώπιση είναι αρχικά συντηρητική (παυσίπονα, τροποποίηση δραστηριοτήτων, φυσιοθεραπεία, χρήση ειδικών πάτων, νάρθηκα, ή ειδικά κατασκευασμένων υποδημάτων. Όταν εξαντληθούν τα μέτρα συντηρητικής αγωγής χωρίς αποτέλεσμα, έχει ένδειξη η χειρουργική αντιμετώπιση. Συνήθως πρόκειται για μείζονες χειρουργικές επεμβάσεις που μπορεί να περιλαμβάνουν διορθωτικές οστεοτομίες, τενοντομεταφορές ή και αρθροδέσεις. Απαιτούν ειδική εκπαίδευση και εμπειρία από μέρους του χειρουργού και αρκετή υπομονή από μέρους του ασθενή, καθώς ο χρόνος πλήρους αποκατάστασης είναι μεγάλος (αρχικά απαιτείται ακινητοπόιηση του ποδιού σε γύψο, αργότερα κνημοποδικός κησεμόνας τύπου μπότας και σταδιακή επάνοδος σε συνήθη δραστηριότητα.

Δείτε παρακάτω αντιρποσωπευτικά παραδείγματα:

Έντονη βλαισοπλατυποδία με αρθρίτιδα στο οπίσθιο και μέσο πόδι, αντιμετωπίστηκε επιτυχώς με διορθωτικές αρθροδέσεις υπαστραγαλικής και 1ης ταρσομεταταρσίου άρθρωσης σε ασθενή 65 ετών.

Παρόμοια, με την παραπάνω, περίπτωση, σε ασθενή 47 ετών με ρευματοειδή αρθρίτιδα.

Νυερολογική νόσος προκάλεσε σύγκαμψη του ποδιού με αδυναμία ραχιαίας κάμψης. Ο ασθενής δεν μπορούσε να φορέσει ειδικά κατασκευασμένα παπούτσια για να ορθοστατήσει. Αντιμετωπίστηκε με πολλαπλές τενοντομεταφορές. Πλέον, φορώντας ειδικό κηδεμόνα ο ασθενής μπορεί να ορθοστατήσει.

Νεαρό κορίτσι 12 ετών με εγκεφαλική παράλυση υπεβλήθη σε σύνθετη επέμβαση στροφικής οστεοτομίας περιφερικής κνήμης και τενοντομεταφορά οπισθίου κνημιαίου στη ραχιαία πλευρά του ποδιού με θεαματική βελτίωση της λειτουργικότητας του αριστερού ποδιού.

Ασθενής 27 ετών με επιδεινούμενη βλαισοπλατυποδία, αντιμετωπίστηκε με οστεοτομία πτέρνας.

Διόρθωση ιδιοπαθούς κοιλοποδίας και ραιβότητας πτέρνας σε ασθενή 33 ετών, με οστεοτομίες πτέρνας και 1ου μεταταρσίου και διορθωτικές επεμβάσεις δακτύλων.

Προχωρημένου σταδίου βλαιδοπλατυποδία με αρθρίτιδα αντιμετωπίστηκε με τριπλή αρθρόδεση σε ασθενή 73 ετών. Η παραμόρφωση διορθώθηκε και ο ασθενής δεν πονά.

Σύνθετη παραμόρφωση μέσου ποδιού αντιμετωπίστηκε με αρθρόδεση ταρσού σε ασθενή 78 ετών, που πλέον περπατά χωρίς πόνο.

Διορθωτική οστεοτομία κνήμης για την αντιμετώπιση επιπλοκής κατάγματος της ποδοκνημικής που είχε πωρωθεί σε πλημμελή θέση.

Ασθενής 55 ετών με χρόνια μετατραυματική αστάθεια, δυσκαμψία αρθρώσεων και αρθρίτιδα, αντιμετωπίστηκε με παναστραγαλική αρθρόδεση που έγινε αρθροσκποπικά. Διορθώθηκε η ραιβότητα και έφυγε ο πόνος.

 

Read More

Αθλητισμός

Αθλητισμός και τραυματισμοί στην παιδική και εφηβική ηλικία

Σωματική άσκηση

Η σωματική άσκηση, που σαν βάση της έχει την κίνηση, είναι δραστηριότητα συνυφασμένη με την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη. Το ρωμαλέο σώμα εξασφάλιζε την επιβίωση στα πρώτα στάδια εξέλιξης του ανθρώπου, αργότερα η άσκηση αποτέλεσε συστατικό της πολιτιστικής εξέλιξης, ενώ σε κάποιους πολιτισμούς είχε χαρακτήρα στρατιωτικό. Η ενασχόληση παιδιών και εφήβων με τον αθλητισμό αποτελούσε βασική κοινωνική δραστηριότητα σε όλους τους ανεπτυγμένους πολιτισμούς της αρχαιότητας, ενώ είναι γνωστό ότι ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της εκπαίδευσης των νέων στην Αρχαία Ελλάδα. Σταδιακά αποτέλεσε μέσο ψυχαγωγίας, πεδίο άμιλλας και ανταγωνισμού. Στο κυνήγι των επιδόσεων και της νίκης, η χρήση της σωματικής δύναμης και η ένταση της προσπάθειας μπορεί να οδηγήσουν σε τραυματισμούς.

Τα οφέλη της σωματικής άσκησης και του αθλητισμού

Ο αθλητισμός κατέχει εξέχουσα θέση στο σύγχρονο δυτικό πολιτισμό. Η ορθότητα του πασίγνωστου ρητού της αρχαιότητας («νους υγιής εν σώματι υγιή»), έχει σήμερα αποδειχθεί επιστημονικά. Σύγχρονες μελέτες έχουν καταδείξει τα οφέλη από την άθληση των παιδιών, τόσο σε ότι αφορά τη σωματική τους υγεία, αλλά και σε ότι αφορά την ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους. Είναι ίσως γνωστό ότι η άθληση παιδιών και εφήβων, είτε ατομικά είτε σε οργανωμένους συλλόγους, συμβάλει στη σωστή ανάπτυξη του μυοσκελετικού συστήματος με τη μείωση του λίπους, την ανάπτυξη των μυών και την αύξηση της οστικής πυκνότητας, ενώ ο αθλούμενος έφηβος θα γίνει ενήλικας με υγιές καρδιαγγειακό σύστημα και μειωμένη πιθανότητα να αναπτύξει χρόνιες ασθένειες (διαβήτης, καρδιοπάθεια). Έχει αποδειχθεί ότι συστηματικά αθλούμενοι έφηβοι εμφανίζουν σπανιότερα ψυχολογικά και συναισθηματικά προβλήματα, αγχώδεις συνδρομές ή κατάθλιψη. Κατ’ αρχήν η άθληση προσφέρει τη δυνατότητα για παιχνίδι. Τι πιο φυσικό για ένα παιδί; Το παιδί αναπτύσσει την αίσθηση της ομαδικότητας, αλλά μαθαίνει και να παίρνει πρωτοβουλίες. Προετοιμάζεται για την επίτευξη στόχων, εκπαιδεύεται να λειτουργεί με υπευθυνότητα, να υπακούει σε κανόνες, να επιβραβεύεται από την επιτυχία, αλλά και να διαχειρίζεται την αποτυχία.

Αθλητικές κακώσεις στα παιδιά και τους εφήβους

Η συστηματική ενασχόληση με αθλήματα επιβαρύνει συγκεκριμένες αρθρώσεις. Οι αθλητικές κακώσεις αφορούν κυρίως τα αγόρια. Η πιθανότητα τραυματισμού ενός εφήβου στο ποδόσφαιρο, για παράδειγμα, δεν είναι αμελητέα: περίπου 5 τραυματισμοί / 1000 αθλητικές δραστηριότητες. Πρακτικά αν ένας έφηβος παίξει ποδόσφαιρο 200 φορές, είναι πιθανό να τραυματιστεί μία από αυτές, ενώ είναι πιθανότερο να τραυματιστεί στον αγώνα παρά στην προπόνηση. Συνήθως οι κακώσεις δεν είναι σοβαρές και ο νεαρός αθλούμενος επανέρχεται σε μία εβδομάδα. Υπάρχει όμως και η πιθανότητα να πάθει κάποιο κάταγμα (1/6 τραυματισμούς). Σε «αθλήματα επαφής» πιο συχνά τραυματίζεται το γόνατο, ενώ δεύτερη σε συχνότητα τραυματισμού είναι η ποδοκνημική άρθρωση («αστράγαλος»). Στο άνω άκρο συνηθέστερα έχουμε παθήσεις από υπερβολική καταπόνηση (πχ τενοντοπάθειες ώμου και αγκώνα σε αθλήματα ρήψεων), ενώ στη σπονδυλική στήλη εμφανίζονται δισκοκήλες ή σπονδυλολίσθηση. Τα τελευταία χρόνια με την πρόοδο της τεχνικής της αρθροσκόπησης και τη χρήση της μαγνητικής τομογραφίας, είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε με ακρίβεια τραυματικής αιτιολογίας βλάβες στον αρθρικό χόνδρο, τους τένοντες και τους συνδέσμους σε αρθρώσεις όπως το γόνατο, η ποδοκνημική («αστράγαλος»), ο καρπός, ο ώμος, ο αγκώνας και το ισχίο.

Ιδιαιτερότητες των τραυματισμών στον αναπτυσσόμενο σκελετό

Οι τραυματισμοί στην παιδική και εφηβική ηλικία εμφανίζουν κάποιες ιδιαιτερότητες, δεδομένου ότι η σκελετική ανάπτυξη και ωρίμανση είναι σε εξέλιξη. Τα οστά συνεχίζουν να μεγαλώνουν από τα άκρα τους, στα σημεία που ονομάζονται «επιφύσεις». Η υπέρμετρη καταπόνηση των σημείων αυτών, ένα κάταγμα, η ρήξη ενός τένοντα ή συνδέσμου, είναι δυνατό να έχει μακροχρόνιες συνέπειες καθώς το κόκκαλο μεγαλώνει. Μπορεί να σταματήσει η σωστή ανάπτυξη σε μήκος, με αποτέλεσμα μελλοντικά το ένα σκέλος να είναι πιο κοντό, ή να υπάρξει δυσκαμψία μιας άρθρωσης ή παραμόρφωση. Το αποτέλεσμα θα είναι χρόνιος πόνος και μειωμένη λειτουργικότητα. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των καταστάσεων που χαρακτηρίζουμε με τον όρο «οστεοχονδρίτιδα». Πρόκειται για καταπόνηση των περιοχών απ’ όπου μεγαλώνει το κόκκαλο. Η πιο γνωστή είναι αυτό που αφορά το γόνατο (“OsgoodSchlatter”) που εμφανίζεται σε εφήβους με έντονη αύξηση ύψους, σαν μικρή διόγκωση που προκαλεί έντονο πόνο (ιδιαίτερα παίζοντας ποδόσφαιρο ή κατά το τρέξιμο). Αντίστοιχη είναι η νόσος Sever που αφορά την πτέρνα και η LeggPerthesCalve που αφορά το ισχίο. Μερικές φορές οι τραυματισμοί στην παιδική ηλικία αποκλείουν τη συνέχιση ενασχόλησης με τον αθλητισμό. Άλλοτε, συνεχείς τραυματισμοί στο υλικό που καλύπτει τις αρθρώσεις (τον αρθρικό χόνδρο που επιτρέπει την κίνηση χωρίς πόνο), μπορεί να οδηγήσει πολύ αργότερα σε ανάπτυξη αρθρίτιδας. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι τα ποσοστά ανάπτυξης αρθρίτιδας μετά την ηλικία των 50 ετών (κυρίως στο γόνατο) σε επαγγελματίες αθλητές, είναι ιδιαίτερα αυξημένα σε σχέση με το γενικό πληθυσμό.

Πρόληψη – Θεραπεία

Η συστηματική άθληση καλό είναι να γίνεται σε οργανωμένο περιβάλλον υπό την επίβλεψη προπονητή – γυμναστή. Η κατάλληλη προθέρμανση, η σταδιακή ενδυνάμωση του μυικού συστήματος και γενικά η γνώση του τι πρέπει να αποφεύγεται και τι ενδείκνυται σε κάθε άθλημα και ηλικία, μπορεί να αποτρέψει υπέρμετρη καταπόνηση και τραυματισμούς. Ο νεαρός αθλητής πρέπει να σταματήσει να αθλείται μόλις αισθανθεί πόνο και να αναφέρει το πρόβλημα στο γυμναστή και κατ’ επέκταση στο γιατρό. Τα παιδιά και οι έφηβοι έχουν έντονο δυναμικό επούλωσης και οι πλειονότητα των κακώσεων αντιμετωπίζονται με ανάπαυση και φυσιοθεραπεία. Είναι κρίσιμο, όμως, να μην παραγνωριστεί η διάγνωση σημαντικών καταστάσεων, όπως για παράδειγμα η επιφυσιολίσθηση στο ισχίο, η σπονδυλολίσθηση, ένα κάταγμα που αφορά την «επίφυση» (σημείο απ’ όπου μεγαλώνει το κόκκαλο). Φυσικά, ανάλογα με τη διάγνωση, απαιτείται η αντίστοιχη εξειδικευμένη θεραπεία.

Βιβλιογραφία

Maffulli N, Longo UG, Gougoulias N, Loppini M, Denaro V. Long-term health outcomes of youth sports injuries. Br J Sports Med. 2010 Jan;44(1):21-5.

Read More

Γνωρίστε τον Γιατρό

Στόχος μου είναι η εξειδικευμένη φροντίδα, χτίζοντας μια σχέση εμπιστοσύνης με τον ασθενή.

Δρ. Νίκος Γκουγκουλιάς

Έχω εξειδικευθεί στις παθήσεις του κάτω άκρου και ιδιαίτερα τις καταστάσεις που αφορούν το άκρο πόδι και την ποδοκνημική, με πιστοποίηση κατόπιν εξετάσεων από την Ευρωπαϊκή Εταιρία Ποδιού Ποδοκνημικής (EFAS). Εργάζομαι σε νοσοκομεία της Μεγ. Βρετανίας από το 2007. Aπό το 2009, εργάζομαι ως Χειρουργός Ποδιού – Ποδοκνημικής με βαθμό Διευθυντή (Consultant) στο Νοσοκομείο Frimley Park (Surrey, Μ.Βρετανία), αντιμετωπίζοντας πάνω από 400 χειρουργικούς ασθενείς κάθε χρόνο και θα μπορούσα να σας βοηθήσω να βρείτε λύση στο ορθοπαιδικό πρόβλημα που αντιμετωπίζετε.

Επισκέπτομαι την Ελλάδα κάθε μήνα, συνεργαζόμενος με τη “Βιοκλινική” Θεσσαλονίκης, την Κλινική “Ιασώ Θεσσαλίας” στη Λάρισα και την Κλινική “Mediterraneo” στη Γλυφάδα, όπου βλέπω ασθενείς κατόπιν ραντεβού.

"Ὁ βίος βραχὺς, ἡ δὲ τέχνη μακρά, ὁ δὲ καιρὸς ὀξὺς, ἡ δὲ πεῖρα σφαλερὴ, ἡ δὲ κρίσις χαλεπή. Δεῖ δὲ οὐ μόνον ἑαυτὸν παρέχειν τὰ δέοντα ποιoῦντα, ἀλλὰ καὶ τὸν νοσέοντα, καὶ τοὺς παρεόντας, καὶ τὰ ἔξωθεν"- "Ιπποκράτης (460-377 πΧ)"

Περιπτώσεις Ασθενών

Μπορείτε να δείτε μερικές περιπτώσεις ασθενών που αντιμετωπίστηκαν χειρουργικά, για απλές αλλά και πιο σύνθετες καταστάσεις που αφορούν το πόδι και την ποδοκνημική.